نشانه

لبخند خاكي5

Wed, 06 Aug 2008 15:01:00 GMT

اعياد شعبانيه مبارك باد

تازه خوابم برده بود كه صداي فرياد نگهبان از خواب بيدارم كرد ،
:عراقيا اومدند ،داريم محاصره مي شيم،
اسلحه رو برداشتم و خودم رو به سنگر نگهباني رسوندم،تاريك بود هيچي ديده نمي شد ،
پرسيدم: كو؟
:از كجا دارند مي اند؟
با انگشت سمت نيزار نشانه رفت ،
گفت: خودم ديدمشون داخل ني ها دارند دورمون مي زنند،
بعيد نبود ،سابقه داشت كه نيرو هاي شناسائيشون رو با لباس غواصي اطراف سنگرهامون ديده باشيم،
بهش گفتم خوب حواست رو جمع كن، رفتم به ساير سنگر ها سر بزنم ،تعدادي از بچه ها بيدار شده بودند و سريع خودشون رو به سنگر هاي نگهباني رسونده بودند و به سمت جزاير مجنون آرايش گرفته بودند ، جيگرم حال اومد از اين نيروي قبراق و سر حال ،سري هم به سنگر هاي اجتماعي زدم كه اگه احتمالا كسي خوابش سنگين بوده و بيدار نشده رو بيدار كنم،
تو نور كم چراغ فانوس ديدم چند نفري آخر سنگر خوابند ،داد و بيداد كه بلند شين عراقي ها اومدند شما هنوز خوابيد ،فكر كرديد اومديد خونه خاله؟!و.....!بدو ين بيرون !!.
و برگشتم به سمت سنگر نگهباني كه عراقي ها رو اول ديده بود و هر چند دقيقه يه رگبار به سمت ني ها شليك مي كرد.
منم چند تا رگبار گرفتم داخل نيزار ،
خيلي آروم گفتم يك نفر بياد دنبال من ،هيچ كس حق تير اندازي نداره تا من نگفتم !
راه افتادم اول اميدم به خدا و بعد دل خوشيم به نفر مسلح همراهم بود ،رفتم داخل نيزار ،همون جا كه عراقيها ديده شده بودند،
تو تاريكي داخل نيزارشدم از شما چه پنهان كه يكمي هم مي ترسيدم البته !!خيلي كم كم كم .
وقتي 20 تا 30 متري از سنگر دور شده بودم براي اينكه دلم محكم بشه يه نگاه پشت سرم كردم ديدم يه نفر داره دنبالم مي اد ،قدمهام رو محكم تر برداشتم ،و از بچه دور مي شدم و به دل عراقي ها زده بودم.
صداي شبيه ناله ميخكوبم كرد از 7الي 8متري بود ،امان ندام هرچي فشنگ داشتم نثارش كردم ،خشاب و عوض كردم،و دو باره،!
ديگه فشنگ هام تموم شد با فرياد به نفر همراهم گفتم خشاب ،خشاب،
و اون بنده خدا كه تازه فهميده بود چه خبره !هاج واج منو نگاه مي كرد،
داد كشيدم با توام مي گم فشنگ بده !
بازم چيزي نگفت و بر و بر منو نگاه مي كرد،بعد خيلي آروم كه عراقي ها متوجه نشند گفت من كوله امداد همراهم آوردم،نمي دونستم از شدت عصبانيت بخندم يا فرياد بكشم ،آخه بنده خدا من اومدم تو دل دشمن تو به جاي اسلحه كوله امداد آوردي !سريع برگشتيم سمت عقب و با تعداي ديگه از بچه ها رفتيم و بعد متوجه شديم كه با چند تا گراز درگيرشده بوديم .
اما نكته جالب!
همه جا ساكت و آروم شد ،داخل محوطه نشسته بوديم و صحبت مي كرديم كه چشمم افتاد به آقاي محمودي !گفتم بنده خدا من دارم مي رم سمت دشمن نيروي كمكي مي خوام تو با كوله امداد دنبال من راه افتادي !؟كه چشمم افتاد به دستش ديگه نتونستم جلوي خودم رو بگيرم زدم زيره خنده !!
بچه ها مونده بودند كه احمديان اين قدر عصباني بود چرا داره مي خنده ،نكنه بچه مردم ديونه شده،نمي تونستم حرف بزنم فقط دستم رو به سمت كوله پشتي امداد آقاي محمودي دراز كردم كه بمب خنده منفجر شده.
بنده خدا در تاريكي شب و از هولش به جاي كوله امداد كيسه خواب رو دستش گرفته بود و ايستاده بود.و من تازه فهميدم نيروي دلاور همراهم در موقع زدن به دل دشمن به جاي اسلحه كيسه خواب آورده بود.
***********************************************
تركش پست:
*در زندگي دلتون به غير خدا خوش نباشه !وگرنه قصه كيسه خواب تكرار مي شه.
*دارم مي رم سفر دعا گوي همه هستم دعا گوي من باشيد.

حاج حسين آسمان!

Fri, 25 Jul 2008 17:26:00 GMT

سفره وسط سنگر پهن ،قابلمه وبشقابها پر .
- مهمان نمي خواهيد ؟(چشمانش براق،لبانش خندان)
- اين همه غذا منتظر كس ديگري هستيد؟
- نه حاجي ،تعدادمون 12 نفره اما گفتيم 21 نفر و غذا گرفتيم .(پيشانيش پر خط ،صورتش بر افروخته )
- بر پا همه، بيرون.
فرياد زد.
زمين پر سنگ ريزه ،آفتاب داغ،12 نفر سينه خيز ،بعد كلاغ پر .
از پا كه افتادند گفت آزاد ،خيلي سبك شديد ها آن همه گوشت و دنبه اي حرام عرق شد و ريخت پايين .
با لقمه حرام نمي شود جنگيد.
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©

اوضاع بحراني بود،پيكي از قرارگاه نامه اي داد دست حسين .
گفت :فرمانده گردانها رو جمع كنيد.
جمع شدند .قران خواند اول و بعد نامه رو برد بالا
-از قرارگاه پيام رسيده كه عقب نشيني كنيم .
سكوت كرد .
ما از سه چهار طرف با دشمن رو بروييم ،اما اوضاع اينجا را بهتر مي دانيم.
اگر رها كنيم عمليات فتح المبين گره مي خورد .من مي مانم .كسي اگر مي خواهد برود...

بايد مثه امام حسين عليه السلام باشيم.
***********************

*روز سه شنبه بود رفتم سر مزارش آفتاب خيلي شديد مي تابيد چند دقيقه نشستم و بهش فكر مي كردم ،ديدم دارم آتيش مي گيرم ،رفتم زير سايه يك درخت و ياد اون ايام . ديدم يه جوان كه مطمئن بودم حسين رو نديده با قيافه آنچناني رفت سر مزار حاجي ،زانو زد سنگ قبر رو بوسيد ،چند دقيقه اي نشست پيدا بود داره فكر مي كنه،اما نمي دونم به چي؟!اما چيزي كه برام جالب بود اين بود كه اون نديده حسين رو دوست داشت.

نگهبان سنگر كمين!

Wed, 09 Jul 2008 16:23:00 GMT

بعد از جنگ كم مي شه با دوستانم برم مهموني ،يعني وقت هم نمي كردم،اينبار گفتند بچه هاي قديمي گردان امام حسين عليه السلام هم هستند،به خودم گفتم مي رم ديداري هم تازه مي كنم.

رفتم! يكي يكي بچه ها وارد مي شدند، بعضي ها رو با نگاه اول مي شناختم ، و بعضي رو هم با دادن نشانه و آدرس، و بعضي ديگر رو هم هر كاري مي كردم يادم نمي اومد،تا اينكه اون وارد شد ؛ خدايا اين كيه !خيلي برام آشناست !نشست رو بروم و با اينكه بعد فهميدم منو كاملا شناخته فقط نگاهم مي كرد و مي خنديد ،موهاش بعضا سفيد شده بود ،كمي هم توپل،متوجه شد دارم بال بال مي زنم كه بشناسمش ،اومد پيشم.
گفت نشناختيم ؟
گفتم :يه نشوني بده
گفت: كردستان ،
گفتم :كدوم عمليات؟
گفت :پدافندي هزار قله
گفتم :يه نشوني ديگه!
گفت :سنگر كمين! و تا اينو گفت .
گفتم: سعيد توئي؟

همديگه رو بغل كرديم نمي دونم چرا اما گريه به فريادم رسيد.

خيلي ازش ياد مي كردم خصوصا وقتي از لحظه شهادت شهيد محمد پناهي تعريف مي كردم و ......!
:سعيد چند ساله همديگه رو نديديم ؟
:از سال67 تا حالا !
يادش يه خير! و مرور خاطرات.......!نمي دونم چقدر طول كشيد كه!
حاج عباسعلي !فريادش در آومد اي بابا ما هم اينجا هستيما ،يه كم هم ما رو تحويل بگيريد!تازه متوجه شدم ما شام هم خورديم و بايد زحمت رو كم كنيم ،
مهموني داشت تموم مي شد ،با سختي ازش دل كندم شماره تلفنش رو گرفتم تا ديگه گمش نكنم .

در حالي كه داشتيم از هم دور مي شديم پرسيدم راستي سعيد درس رو چيكار كردي ؟

قيافه اي گرفت و گفت: شكر خدا ليسانس گرفتم .

گفتم: ماشاالله ،خوشحالم كردي،امثال شما بايد درس بخونند و تموم پست هاي كليدي اين مملكت رو دست بگيريد،اين مردم به امثال شما نياز دارند ،كسانيكه در اون هشت سال امتحان پس دادند .و يه سخنراني مبسوط پيرامون استفاده از نيروهاي ارزشي تحصيل كرده امتحان پس داده در پست هاي حساس و كليدي اين مملكت ....
تا صحبتم تمام شد .
پرسيدم: خوب حالا چيكار مي كني ؟
گفت: درب خونه خودمون يه مغازه لبنياتي زدم!!!!شكر خدا بد نيست امورات زندگي مي گذره.!!!!
خدا حافظي كردم و جدا شدم نشستم داخل ماشين راديو رو روشن كردم ساعت 12 شب اخبار مي گفت و از محاكمه جاسوس اسرائيل.

ياد سعيد ،جنگ،كردستان ،هزار قله،سنگر كمين ،..........!!!

************************************
تركش پست:

*از اينكه دير به دير انجام وظيفه مي كنم عذر مي خواهم آخه دسترسي به اينترنت ندارم.
*در اين ايام پر فيض رجب من رو از دعاي خيرتون محروم نكنيد .

*يادش به خير در چنين ايامي زمان جنگ من محاسن نداشتم ،در فرازهاي آخر دعاي ماه رجب اونهائيكه محاسن داشتند ،محاسنشون رو مي گرفتند و دعا رو مي خوندند ،من اكثر اوقات كنار شهيد علي جانثاري كه محاسن بلندي داشت و بهش شيخ علي مي گفتند مي نشستم ،حسن هم اون طرفش و به محاسن اون آويزون مي شديم .
حالا هم حسن هم شيخ علي شهيد شدند و من اي خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.