بعد از جنگ کم می شه با دوستانم برم مهمونی ،یعنی وقت هم نمی کردم،اینبار گفتند بچه های قدیمی گردان امام حسین علیه السلام هم هستند،به خودم گفتم می رم دیداری هم تازه می کنم.

رفتم! یکی یکی بچه ها وارد می شدند، بعضی ها رو با نگاه اول می شناختم ، و بعضی رو هم با دادن نشانه و آدرس، و بعضی دیگر رو هم هر کاری می کردم یادم نمی اومد،تا اینکه اون وارد شد ؛ خدایا این کیه !خیلی برام آشناست !نشست رو بروم و با اینکه بعد فهمیدم منو کاملا شناخته فقط نگاهم می کرد و می خندید ،موهاش بعضا سفید شده بود ،کمی هم توپل،متوجه شد دارم بال بال می زنم که بشناسمش ،اومد پیشم.
گفت نشناختیم ؟
گفتم :یه نشونی بده
گفت: کردستان ،
گفتم :کدوم عملیات؟
گفت :پدافندی هزار قله
گفتم :یه نشونی دیگه!
گفت :سنگر کمین! و تا اینو گفت .
گفتم: سعید توئی؟

همدیگه رو بغل کردیم نمی دونم چرا اما گریه به فریادم رسید.

خیلی ازش یاد می کردم خصوصا وقتی از لحظه شهادت شهید محمد پناهی تعریف می کردم و ......!
:سعید چند ساله همدیگه رو ندیدیم ؟
:از سال67 تا حالا !
یادش یه خیر! و مرور خاطرات.......!نمی دونم چقدر طول کشید که!
حاج عباسعلی !فریادش در آومد ای بابا ما هم اینجا هستیما ،یه کم هم ما رو تحویل بگیرید!تازه متوجه شدم ما شام هم خوردیم و باید زحمت رو کم کنیم ،
مهمونی داشت تموم می شد ،با سختی ازش دل کندم شماره تلفنش رو گرفتم تا دیگه گمش نکنم .

در حالی که داشتیم از هم دور می شدیم پرسیدم راستی سعید درس رو چیکار کردی ؟

قیافه ای گرفت و گفت: شکر خدا لیسانس گرفتم .

گفتم: ماشاالله ،خوشحالم کردی،امثال شما باید درس بخونند و تموم پست های کلیدی این مملکت رو دست بگیرید،این مردم به امثال شما نیاز دارند ،کسانیکه در اون هشت سال امتحان پس دادند .و یه سخنرانی مبسوط پیرامون استفاده از نیروهای ارزشی تحصیل کرده امتحان پس داده در پست های حساس و کلیدی این مملکت ....
تا صحبتم تمام شد .
پرسیدم: خوب حالا چیکار می کنی ؟
گفت: درب خونه خودمون یه مغازه لبنیاتی زدم!!!!شکر خدا بد نیست امورات زندگی می گذره.!!!!
خدا حافظی کردم و جدا شدم نشستم داخل ماشین رادیو رو روشن کردم ساعت 12 شب اخبار می گفت و از محاکمه جاسوس اسرائیل.

یاد سعید ،جنگ،کردستان ،هزار قله،سنگر کمین ،..........!!!

                                                    ************************************
ترکش پست:

*از اینکه دیر به دیر انجام وظیفه می کنم عذر می خواهم آخه دسترسی به اینترنت ندارم.
*در این ایام پر فیض رجب من رو از دعای خیرتون محروم نکنید .

*یادش به خیر در چنین ایامی زمان جنگ من محاسن نداشتم ،در فرازهای آخر دعای ماه رجب اونهائیکه محاسن داشتند ،محاسنشون رو می گرفتند و دعا رو می خوندند ،من اکثر اوقات کنار شهید علی جانثاری که محاسن بلندی داشت و بهش شیخ علی می گفتند می نشستم ،حسن هم اون طرفش و به محاسن اون آویزون می شدیم .
حالا هم حسن هم شیخ علی شهید شدند و من ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.

نوشته شده توسط : محمد احمدیان

خرج پرتاب [ نظر]

نوشته شده توسط : محمد احمدیان

خرج پرتاب [ نظر]

سلام

به خدا خیلی شرمنده ام !شرط ادب اینکه که به همه عزیزان خودم که زحمت کشیده به سنگر غبار گرفته من که به برکت عطر حضورشون صفا گرفته سری بزنم اما در حال  حاضر با تو جه مشغله ای که انشاالله ازم قبول کنند دارم  امکانش نیست و همینکه بتونم مطلبی برای به روز کردن برسونم شاهکار کردم ،البته اگه به هم نمی خندید تایپ کردن بلد نیستم و بعضا کار تفحص شهدا تو میدون مین برام راحت تر از پیدا کردن بعضی از حروفه .

لذا از همه عزیزان خصوصا از بعضی که انتظارات به جائی هم ازم داشتند خاصه فرزند همسنگر شهید حاج حسین خرازی و یادگار روز های خوش حماسه حاج آقا ......معذرت معذرت معذرت می خوام برام دعا کنید .

برای عاقبت به خیریم.

کوچک همه شما محمد احمدیان

نوشته شده توسط : محمد احمدیان

خرج پرتاب [ نظر]

     شهید مناجاتی                        شهید محمود مظاهری           ..........................

عملیات والفجر 8 تازه شروع شده بود،بچه های غواص از آب گذشته و خط رو شکسته بودند .همین امر دشمن رو عصبانی کرده بود و وحشیانه این طرف اروند رو زیر آتش گرفته بود تا عقبه ما رو ببنده و با فشار زرهی و نیروهای پیاده و گارد ریاست جمهوری منطقه رو پس بگیره و مانع پیش روی ما بشه.

گردان امام حسین علیه السلام از لشکر14 امام حسین علیه السلام که من عضو اون گردان بودم داخل نخلستانهای روبروی اسکله چهار چراغ عراق داخل خاک خودمون تو سنگر ها آماده بودیم تا مرحله بعدی وارد عمل بشیم.

حوصله بچه ها داخل سنگر سر امده بود و بعضا از سنگر خارج و به سنگرهای اطراف سرک می کشیدند و با دوستان دیگشون دیداری تازه می کردند و یا گوشه ای رو پیدا می کردندو مشغول نوشتن یا مطالعه می شدند.

آقا محمود یه پتو برداشته بود و رفته بود زیر یک نخل دراز کشیده بود و با صدای لالائی انفجار گلوله ها خوابش برده بود .

رنگ روش پریده بود دوید داخل سنگر گفت: گازم گرفت ،گازم گرفت، 

پرسید: کی؟
گفت : موش موش
خنده ام گرفت گفتم : محمود مطمئنی ؟
گفت : آره دیدمش مثه گربه بود.
جای دندون آقا موشه روی مچ پاش پیدا بود،
اظهار نظرها شروع شد .
یکی می گفت:  هاری نگیری!
یکی دیگه می گفت: امان از فقر و نداری!
یکی می گفت : نه بابا این موش عامل عراقی ها بود.
یکی می گفت : پات بو می داده شاکی شده.
یکی می گفت : بابا تیر که نخوردی موش گازت گرفته ،راستی اگه شهید بشی علت شهادت رو چه بنویسیم؟!
و .........!!!
از بس گفتیم و خندیدیم آقا محمود یادش رفت برای چی وارد سنگر شده.
صدای گلوله قطع نمی شدو هر لحظه هم شدید تر می شد.
اطراف سنگر های ما هم بی نصیب نبود که باعث شهادت و مجروح شدن تعدادی از بچه ها از جمله شهید علیرضا گیاهچین شد
آقا محمود بلند شد بره پتوی خودش رو که زیر نخل پهن کرده بود بیاره ،وقتی برگشت گریه می کرد .
گفتم:  محمود چی شده ؟
گفت:  بیا بریم ببین.
دنبالش راه افتادم ،الله اکبر ،باور کردنی نبود ،گلوله توپ عراقی ها جای خورده بود که پتو تکه تکه شده بود.
گفتم محمود جان درد گاز موش بیشتره یا گلوله توپ.
آقا محمود مظاهری در عملیات کربلای پنج به خیل شهدا پیوست.

                                  ***********************************

ترکش پست:

*از همه کسانیکه در این مدت که نبودم به سنگر گرد و غبار گرفته حقیر سرزدند تشکر میکنم.

نوشته شده توسط : محمد احمدیان

خرج پرتاب [ نظر]

علقمه لبریز عطر یاس شد                    نوبت جانبازی عباس شد

دستم به قلم نمی ره.
آخه چی باید بنویسم؟!
اصلا نیازی به نوشتن هست ؟
فکر کنم خود عکس به اندازه کافی گویاست.
مدتها بود با خودم کلنجار می رفتم که بگذارم تو وبلاگم یا نه.
گذاشتم ،این بار شما هر چی دوست دارید براش بنویسید. 
وقتی پیکر مطهرش رو پیدا کردیم ،پاهام سست شد،مدتی روی زمین نشستم.
پلاکش تو دستم بود،چشمم به استخوانهای شکسته و دست مصنوعیش .
اون روز یه جمله گفتم:
                                       خدایا ما کجای کاریم. وای بر من.

نوشته شده توسط : محمد احمدیان

خرج پرتاب [ نظر]